Featured post

Saturday, 25 April 2015

پریوش یا ریحانه

پریوش،همان جوری زندگی کرد و مُرد که خودش انتخاب کرده بود




نه اینکه نمیخوام از مردنش متاسف باشم،نه!
ولی وقت نمی کنم!
یعنی بیشتر از نوع زندگیش، متاسف هستم تا مردنش.
یعنی آنقدر خواهران و مادران هموطنم، با اسید و شکنجه و اعدام و سنگسار و خودکشی ناخواسته، فنا شدند که فرصتی برای غصه خوردن ندارم،برای کسان و ناکسانی که با لباس زرد و سرخ یا سیاه، پای صندوقهای رای و نمایشهای ساندیسی زندگی کردند و حالا میلیونی می میرند.
ولی بیشتر از همه متاسف هستم برای آن دسته آدمهایی که با تریپ روشنفکری و حقوق بشری، دارن عزا داری می کنند برای این خانمِ عمل تمام.
همانهایی که دلشون برای سربندی کثیف سوخته بود و مرگ را حق ریحانه می دانستند!
حالم از خودتون و اون قیافه حقوق حشریتون بهم میخوره!

Friday, 10 April 2015

پیوند رگ غیرت

از ۱۴۰۰ سال پیش بارها مورد تجاوز عرب بوده ایم و با افتخار خود را سید و سادات نامیده ایم .
سال ۱۳۶۶ ، ۲۷۵ ایرانی را عربستانی ها  در کنار خانه ی الله کشتند و زنانشان را ربودند و به آنها تجاوز کردند،بسیاری از آنان هرگز به خانه بازنگشتند. عده ای چند روزی رگ غیرتشان بلند شد و بعد سپردند و توکل کردن به الله! و فراموش کردند.
این بار هم در میان بازی لغو تحریم! و جام زهر و زوزه های بنفش و رقص خیابانی خوش باوران بی رگ، دوباره به صلاح زمان و مکان، رگ غیرت پیوندی این مردم را غلغلک داده اند.
رژیم اسلامی، امروز به خشم! ملی نیاز دارد تا  یمن را وکالت کند وعرب را سیاست و تا جام زهر دیگر از این ستون تا آن ستون فرجی بیابد.
غیرتمندان سیّد پناه، این را هم به زودی از یاد خواهند برد و در کنار خمس و زکات، حج را هرگز فراموش نخواهند کرد.
تقبل الله حاجی