کورش معصومی فر هستم
امروز همه با یک نام
و نشان ،به تفاوت هر رنگ و زبان ،
در پاسخ به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی، ، با در
دست داشتن پرچم سه رنگ شیروخورشید نشان ایران،آمده ایم تا با تشکیل حلقه های آزادی
و ایجاد همبستگیِ همه گروها و دسته ها با شرکت در تظاهرات سالگرد ننگین ۲۲بهمن و
اعتراض به سیاستهای فاشیستی و ضد بشری جمهوری اسلامی و در مقابل تبلیغات
فریبکارانه رژیم در ۳۶سال گذشته، به تمام دنیا یادآورشویم که در ایران حکومتی بر
سر کار است که تنها خطرش برای بشریت دستیابی به سلاح های کشتار جمعی نیست و مهمتر
از آن ۳۶سال نقض حقوق بشردر ایران است. حکومت اسلامی حاکمیتی است که به انسان و
موجودیت آن اهمیتی نمی دهد و به راحتی آب خوردن آدم می کشد.
حکومتی که با در دست
داشتن منابع طبیعی و ثروت ملی مردم ایران و بدست آوردن پولهای کلان به جای کوشش در
آبادی کشور و رفاه مردم ، ثروت عمومی را صرف ایجاد و تولید مراکز نظامی و حمایت از
تروریسم و ایجاد رعب و وحشت در داخل وخارج کشور، برای برقراری حکومت ظالمانه اش
میکند.
گرانی ، فقر و بی
کاری در کشور غوغا می کند. کارخانه ها و صنایع کشور یکی پس از دیگری تعطیل می گردد
و آمار بیکاری و نرخ تورم روز به روز افزایش می یابد. هر سال هزاران کودک به دلیل
فقر خانواده هایشان از تحصیل محروم می مانند.هر گونه شادی و جشن مردم به وحشیانه
ترین شکل، موردِ یورش سرکوبگران حکومتی قرار می گیرد.
زندانها مملو از
فعالان حقوق بشری، فعالان دانشجویی، زنان،روزنامه نگاران،نویسندگان، وبلاگ نویسان،
هنرمندان، وکلا، اقلیت های مذهبی و دراویش و در کل دگرانیشان است. زندانیان سیاسی و غیر سیاسی دسته دسته شکنجه و
اعدام میشوند. زنان به طور سیستماتیک سرکوب می گردند . این حکومت حتی به مقامات و
مسئولین خو نیز رحم نمی کند.
و عامل اصلی همه این
فجایع و جنایات رهبر حکومت اسلامیِ جهل و جنایت و ترور است که شوربختانه بر کل
جامعه ایران حاکم است.
امروز روز عزای ملّی
،سالگرد فاجعه ۲۲بهمنِ ۵۷ و شروع حکومت دیکتاتوری در ایران است. حکومتی که در
نخستین فرمان ها و فتوا های مذهبی بنیان گذارش ، خمینی جلاد، حجاب را برای زنان
اجباری کرد ، روزنامه ها را بست، دانشگاه ها را برای ۲ سال تعطیل کرد و سپس با
شروع جنگ خفقان و سانسور در جامعه ایران شدت بیشتری یافت . در جنگی هشت ساله که
برای خمینی برکت بود و برای مردم ما فاجعه ای بزرگ. جنگی که در آن بیش از دو
میلیون انسان جان خود را از دست دادند و معلول و آواره شدند.
و به بهانه جنگ و
دشمن ، با سرکوب های وحشیانه و اعدام های دسته جمعی ، سکوت مرگباری را بر جامعه
ایران تحمیل کردند و پس از جنگ نیز به فرمان خمینی دژخیم ، چندین هزار زندانی
سیاسی را اعدام کردند.
پس از خمینی با روی
کار آمدن جانشینش ،آیتِ الله ،ولی امرِمسلمین و نایب بر حقِ ظلم و فساد ، وضعیت از
گذشته نیز بدتر شد.
سپس تجربه بر همگان
نشان داد که روی کار آمدن دولت اصلاحات هم هیچ تغییریا اصلاحی در رفتار حکومت جرم
و جنایت به وجود نخواهد آورد و وضعیت روز به روز بدتر از گذشته شد. (قتلهای زنجیره
ای، حمله به کوی دانشگاه و سرکوب و سانسور،فقر و گرانی و...) افزایش یافت. سپس با
تقلب در انتخابات و سرکوب اعتراضات مردمی و کشتار،شکنجه و تجاوز به معترضین در
خیابان و زندانها به این جنبش اعتراضی پایان دادند.
اکنون نیز آمارها
نشان میدهند که نقض حقوق بشر در ایران از زمان روی کار آمدن (دولت کلید و تدبیر و
امید) افزایش پیدا کرده. با وجود بیش از ۲۵۰هزار زندانی واعدام بیش از ۴۰۰نفر در
این مدت کوتاه.
حکومت ادعا می کند که
در ایران آزادی بیان وجود دارد، شاید! ولی آزادی بیان برای خود حکومتیان . در
ایران هر کس که به بی عدالتی ها اعتراض کند بلافاصله دستگیر و شکنجه می گردد. در
مقابل کوچکترین روشنگری یا انتقاد، دست به سرکوب ، شکنجه، تجاوز و اعدام می زنند
که این البته خصوصیت حکومت دیکتاتوری ست.
جمهوری اسلامی باید بداند
که ما هیچ مشروعیتی برایش قائل نیستیم و آن را یک حکومت غاصب می دانیم ،اعتقادی به
اصلاحات نداریم و برای رهایی میهنمان هیچ چاره ای به جز براندازی رژیم اسلامی وجود
ندارد.
در آخر امیدوارم که
این تحرکات و گردهمایی ها در نهایت بتواند به آرمان ما ، که الحاق همه گروه ها و
دسته ها در به رسمیت شناختن یکدیگر باشد و در نهایت براندازی جمهوری جهل اسلامی و
پیروزی برای مردم ایران و آزادی میهن منجر شود.
تا یک نفر از ما
سربازان ایران زمین زنده است جنگ قادسیه پایان نیافته است. سرنگون باد جمهوری
اسلامی،نظام سرکوب،شکنجه و اعدام. پاینده ایران، برافراشته پرچم سه رنگ شیر و
خورشید نشان ایران





No comments:
Post a Comment