اعتقادات مهیب

من  از یک حکومت و جامعه اسلام زده از میهنم فرار کرده ام و با شنیدن صدای اذان و دیدن گنبد مساجد و مسلمانهای رنگارنگ تندرو که چه بکشند و چه کشته شوند، با پیامبرشان محشور می شوند به بهشت! ، حالم بد می شود!
نه همه مسلمانها ! ، موجوداتی که وقتی آنها را می بینی قبل از هر چیز متوجه مسلمان بودنشان می شوی، موجوداتی که از جامعه اسلامی خودشان فرار کرده اند و حاظر به هماهنگی با جامعه جدید نیستند! و می خواهند کشور میزبان را به شکل کشور خودشان درآورند!
اینجاست که باید کسی راه بازگشت به مدینه دلخواهشان را نشانشان دهد.

اینجا منظور به ایران و منطقه نیست که به هر دلیل و منطق، خاک اسلام به سرش نشسته و رو به نابودی است.
هدف سخن که تنها درد دلیست برای خودی ها وگرنه گوش شنوا و علاقه مندی به  مطلب من نیست
منظور مردم میزبان و کشور و سیاست آن است که بی مهابا سفره بزرگ و مفت پهن کرده اند برای مدعیان خودخواهی که در جهنم هم دست از سر دیگران بر نمی دارند، بهشت که میراث پدرشان است
جمعیتی که در ابتدا با مظلوم نمایی و سربه راهی وارد می شوند و بعد مانند قارچ سمی همه جا را آلوده می کنند
موجوداتی که یادشان می رود باید خود را با فرهنگ کشور میزبان وفق دهند و با قدرت به تخریب فرهنگ اطرافیان می پردازند و سعی می کنند آن کشور و مردمش را به سرزمینی بدل کنند که از آن گریخته اند!
جمع که می شوند از حسن نیت و مهربانی میزبان سوءاستفاده می کنند و در ابتدا مسجد می سازند و بعد میکروفن و بلندگویی و اذان و ...
گوش و چشم و روان آدم را می آزارند و به حقوق دیگران تجاوز می کنند و انتظار دارند دیگران یا مانند خودشان شوند یا به عقایدشان احترام بگذارند، نمونه آنرا می توان در برخی شهرهای اروپا دید
به راحتی دین و آیین و فرهنگ دیگران را تحقیر می کنند و به لجن می کشند و آنوقت اگر کسی به پیامبرشان گفت بالای چشمت ابروست، وامسیبتا!
امیدوارم جایی را که از شر اسلام به آن پناه آورده ام، بیش از این آلوده نکنند