Featured post

Tuesday, 2 December 2014

میهن سالاری

سالهاست که واژه  دموکراسی و مردم سالاری برای مردم ایران شده است آرمان و آرزو، فارغ از شناخت و تفکر در مفهوم عملی کلمه.
برای مثال برای خریدن لباس، ممکن است جامه ای فاخر و زیبا چشم ما را بگیرد ، ولی می بایست به سایز،جنس و یا زنانه و مردانه بودن ، زمستانه  یا تابستانه بودن آن  برای خریدش هم توجه کرد. دموکراسی جامه ای فاخر و شاید برازنده غرب بوده است که در مواردی جدا از زیبا بودنش باعث سرمازدگی یا گرمازدگی جامعه غربی نیز شده است.




با توجه به اینکه، حکومت ایدئولوژیک جمهوری اسلامی پس از خود جامعه ای فاقد سلامت روانی را به میراث خواهد گذاشت، آیا داشتن آرمانِ دموکراسی و یا مردم سالاری برای فردای ایران و پس از سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی، یک جامه و تن پوش برازنده و یک آرمان ایده آل است؟!

جامعه ای که بی اخلاقی، نفرت،سنگدلی و بی خیالی و انزجار قومیتی یا بدتر از همه آرزوهای خودمختاری اقوام و افکار تجزیه طلبانه در آن رواجی سرطانی پیدا کرده است.
سرزمینی کهن با تمدنی چند هزار ساله مانند یک فرش زرباف که با تار و پودی رنگارنگ  از تیره ها ، اقوام و مذاهب گوناگون تشکیل شده است آیا به اتکای دموکراسی و مردم سالاری غربی متمدن شده است !؟
یا به اتکای بافتی منسجم و درهم تنیده از «دفتین» شهریاری وبا  «نقشه فرش» و «چله کشی» ایرانشهری ؟



از نظر من

میهن سالاری جامه ای برازنده و درخوربرای تمدن ایران زمین بوده است و
راه نجات ایران و بدست آوردن آزادی و حفظ تمامیت ارضی و شکوه از دست رفته ایران، احیا کردن ایده میهن سالاری به جای مردم سالاری یا دموکراسی و خواست  لائیسیته به جای سکولاریسم می باشد. 



ما ... هوادارانِ مکتبِ علاقه‌ايم 
آوازخوانِ صلح و باران و بهشت! 
هم هرچه هست برای تو ای کرامتِ آدمی 
ما بی‌بَدی برآمدگانِ همين گهواره‌ی بزرگيم 
بی‌کلام و کتابمان نگذار 
راستی‌ها بياور و روشنايی‌ها بيفروز 
راستی‌ها 
ای آينه‌گسترِ خوش‌گُمانِ ما،‌ اَشو! 
اَشَمْ وَشا و اَشَم وَشو! 

پاینده ایران-بزرگ

  

No comments: