حصر خانگی

اگر اهل سیر و سیاحت در رسانه های نوشتاری و دیداری فارسی زبان هستید در روز چند بار ،موضوع رفع حصر موسوی و کروبی را به عنوان بیت الغزل نقض حقوق مردم بخت برگشته ایران می بینید یا میخوانید؟جایی که بیش از بیست نفر از زندانیان سیاسی از نوع تاج زاده و بهزاد نبوی و تاجیک، نامه می نویسند که موسوی و کروبی را آزاد کنید ما اگر در زندان بمانیم و بپوسیم چه باک ! آیا واقعا رفع حصر موسوی و کروبی نمادی از نقض حقوق بشر در ایران است؟... 

توسط کوشان م 12/12/2014 http://my.gooya.com/permalink/4908.html

داستان حصر خانگی بی سابقه نیست که البته بسیاری از مردم یا داستانش را نشنیده اند یا طبق معمول فراموش کرده اند.

سال ۱۳۶۸ پس از مغضوب شدن و دستگیری حسینعلی منتظری (مبتکر اصل ولایت وقیح) از جانب عُمام عُمت و خلعیت ایشان از والایتعهدی اوشان، مردم شهر کوچک و شهید پرور نجفآباد به هواداری همشهریشان، با غضب بی سابقه ای به خیابانها ریختند و کل شهر را در تصرف خود درآوردند. از شهرداری تا فرمانداری و پایگاه های بسیج و جهاد و کلانتری شهر تا مرکز سپاه پاسداران شهر و حتی خانه امام جمعه وقت را اشغال کردند که امام جمعه از راه مخفی زیرزمینی از شهر گریخت . پشتیبانی سپاه و ضد شورش شهر اصفهان هم با اعزام تعداد بی شمار نیرو با اتوبوس و پاترول های 4WD ، در برابر خشم نجفآبادی کارآمد نشد و فرار را بر قرار ترجیح دادند ومدت ۴۸ ساعت یا شاید سه روز ، شهر به معنای واقعی مستقل شد. 

شاید باور نکنید ولی خشم و همت و جسارت مردم نجفآباد در شورش! ۶۸ با مردم کل ایران در فتنه! ۸۸ قابل مقایسه نیست . تمام اسلحه ها و اسناد و مدارک سپاه و فرمان داری سوزانده و یا در تصرف مردم درآمده بود. در نهایت با پیشنهاد احمد کاظمی نجفآبادی رییس کل سپاه پاسداران وقت به رهبر معظم برای به توپ بستن نجفآباد و با خاک یکسان کردن شهر و سرانجام پا درمیانی منتظری و فرستادن بیانیه به مردم برای سکوت و عقب نشینی پس از چند روز قائله ختم شد البته نه به خیر! ، چرا که از فردا موج دستگیریها ، اعدامها و مفقودالاثر شدن ها شروع شد و بازداشت و حصر آیت الله ادامه یافت. 
تا سال ۸۸ حسینعلی منتظری به عنوان یک سوپاپ اطمینان در حصر خانگی نگهداری شد تا در موقع لزوم از او به عنوان ناجی جمهوری اسلامی استفاده شود . مردم شهید پرور و صبور! و فرامشکار بزرگ ایران هم به مرور تعداد زیادی از کلاشینکوف ها را به دولت مرجوع کردند و تعدادی هم به یادگار زیر خاک کردند و همه چیز را به دست فراموشی سپردند.
شغل و وظیفه خطیرِ آیت الله منتظری از سال ۸۸ به موسوی و کروبی سپرده شده و شغل و وظیفه مردم هم همانست که بود ، شهید پرور ،صبور ، متحمل و فراموش کار و البته نجیب! و بزرگ!