(نوشته شده در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1392 از وبلاگ قبلی مسدود شده http://kouroshmasoumifar.blogfa.com/)
در این روزها به انتخابات ریاست جمهوری نزدیک میشویم.این درحالی است
که تضادهای درون هیئت حاکمه هرروز شدت بیشتری میگیرد و شاهد جنگ شدیدتر
کفتارها هستیم.در حقیقت،اختلاف اینها بر سرحق مردم و یا منافع ایران نیست بلکه اختلاف این زالو صفتان بر سر چگونگی تقسیم غنائمی است که از غارت منابع ملی بدست آمده است.حجم این غارت را میتوان از اختلاس های نجومی که گاهی لو می رود حدس زد.باندهای مافیایی هیئت حاکمه چنان بر سر تقسیم این غنائم باهم به جنگ و جدال مشغول هستنند که ناظران را به این اشتباه می اندازد که ممکن است به زودی
دراثراین اختلافات، حکومت جمهوری اسلامی متلاشی شود. ولی روی دیگر سکه این است که آ نها در عین اختلاف، باهم وحدت منافع نیز دارند. و آن حفظ نظام است.در طول تاریخ نکبتبار سی و چهار ساله جمهوری اسلامی ، هموارهاین باندهای مافیایی بوده اند که با خشونت تمام حکومت کرده اند و رقبای خودشان را بی رحمانه سرکوب نموده اند. از اعدام قطب زاده تا واجبی خوردن سعیدامامی و حصر نخست وزیر دوران قتل عام زندانیان سیاسی. و با وجود این جنگ وجدالهای داخلی حاکمیت ، همچنان در سرکوب مردم مخالف رژیم با هم متحد و موفق بوده اند.
کفتارها هستیم.در حقیقت،اختلاف اینها بر سرحق مردم و یا منافع ایران نیست بلکه اختلاف این زالو صفتان بر سر چگونگی تقسیم غنائمی است که از غارت منابع ملی بدست آمده است.حجم این غارت را میتوان از اختلاس های نجومی که گاهی لو می رود حدس زد.باندهای مافیایی هیئت حاکمه چنان بر سر تقسیم این غنائم باهم به جنگ و جدال مشغول هستنند که ناظران را به این اشتباه می اندازد که ممکن است به زودی
دراثراین اختلافات، حکومت جمهوری اسلامی متلاشی شود. ولی روی دیگر سکه این است که آ نها در عین اختلاف، باهم وحدت منافع نیز دارند. و آن حفظ نظام است.در طول تاریخ نکبتبار سی و چهار ساله جمهوری اسلامی ، هموارهاین باندهای مافیایی بوده اند که با خشونت تمام حکومت کرده اند و رقبای خودشان را بی رحمانه سرکوب نموده اند. از اعدام قطب زاده تا واجبی خوردن سعیدامامی و حصر نخست وزیر دوران قتل عام زندانیان سیاسی. و با وجود این جنگ وجدالهای داخلی حاکمیت ، همچنان در سرکوب مردم مخالف رژیم با هم متحد و موفق بوده اند.
مردم ایران، بدون داشتن تشکیلات منسجم و سراسری، مبارزاتشان محکوم به شکست
خواهد بود. همانطور که دراعتراضات سال88 نتوانستند به طور چشمگیری در مبارزات شرکت کنند و پیروز شوند. اگر چه جنبشهای اعتراضی به طور کل کم رنگ شده است، ولی همواره جای آلترناتیو دراین جنبش ها به عنوان یک کمبود هرچه زمان می گذرد خود را بیشترنشان می دهد.
اکنون با وجود و فعالیت شورای ملی ، گامی بزرگ به سوی آزادی ایران برداشته ایم و امیدوارم با گسترش جنبش های اعتراضی ومدنی وبا پشتیبانی شورای ملی به پیروزی
کامل یعنی برچیده شدن کل نظام اسلامی برسیم.
No comments:
Post a Comment